03.08.2013

Bana bu Ağustos yaramadı.

9 Temmuz’dan beri Akyaka’dayım ve doğal olarak keyfim yerindeydi. Hiç durmadan ve yer, zaman ayırmadan dertlenen midem sakinleşmiş, İstanbul’un gürültüsüne dayanamayıp ağrıyan başım rahatlamıştı. Temmuz hiç bitmeyecek gibiydi çünkü genelinde yalnızdım ve gerçekten hiç kayda değer bir şey yapmadım. Aklıma gelen şeyleri kovaladım ”şimdi sırası değil” diye ama galiba daha fazla dayanamadılar. 1 Ağustos itibariyle midem yine kendi başına buyruk davranmaya başım sebepsiz yere ağrımaya başladı. Genelde böyle şeyler tatilim biterken olur ama yok, sabah uyanıyorum mutsuzum. Sebebi belli değil, midem benden önce uyanıyor zaten ”dur şuna sabah bir süpriz hazırlıyım” gibisinden.

Sabah uyandığınızda mutsuzsanız siz gerçekten mutsuzsunuz demektir. Bunun sebebini bilmek en büyük lükstür çünkü insan beyni o kadar tuhaf ki bizi her sabah farklı hislerle uyandırıyor. Beynim sanki gece farklı bir vücuda giriyor ve o vücut bambaşka bir dünyada yaşıyor. Sabaha kadar uyumayan bir beden düşünün, saçmasapan yerlerde gezip tuhaf tuhaf şeyler yapıyor. Sonra onların hepsini kaydeden beyin benim bedenimde uyanıp tüm o akşamdan kalmalığının acısını benden çıkarıyor. Bir şekilde mutsuz uyanıyorum ve bunun için mutlaka bir sebebim oluyor, asıl can sıkıcı durum bu.

Bu sene hıdırellez kağıdına yazdığım dileklerin hiçbirisi henüz gerçekleşmedi, belki de ona biraz içerlemişimdir.

 


Tambirleydi hakkında


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Asansörle Yukarı Çık ↑